Session 26: Why do the hypocrites have no light on the Day of Resurrection?
جلسه بیست و شش : چرا منافقان در قیامت نوری ندارند؟
Audio
Listen to this session at its source page.
Summary (English)
Summary
In this session, Hujjat al-Islam Aminikhah, on the eve of Ramadan, starts from the doctor's report that his mother's house in the barzakhi paradise was made wholly of light, and develops an extended image from it: God sends light down, the polished receive and reflect it and build their own afterlife from it, while the unpolished absorb only its heat. On this image he explains why the hypocrites have no light, why Ramadan is mercy for some and a curse for others, how to remove the obstacles to its light (grudges, rights of others, repentance), and why the Qurʾān, prayer, pilgrimage and the graveyard are the places of special divine favour. He ends by returning to the doctor's account of the house, whose light changes colour at the mother's will.
1. The house of light and the believers' light
- He apologises that listeners asked for Ramadan advice and he has instead continued with the book, since the theme of light reached in the third story bears on it. The doctor said that his mother's house and garden, trees and all, were of light.
- He recalls that on the Day of Resurrection believers have light before them and on their right, and gives the two groups, the near ones (muqarrabūn), whose light is in front, and the righteous (abrār), whose light is at the right (or on both sides). The hypocrites say to the believers "we have no light, look at us so that we take light from your gaze," and are told to go back and seek light, since light is given in this world.
- Light, he says, is a physics-like reflection: it reflects off a polished, smooth surface at the same angle at which it arrives. God has sent down light from the higher worlds: the Qurʾān, the Ahl al-Bayt, worship, prayer, fasting, the month of Ramadan and the call to prayer are light. A person who is polished and faces the light reflects it, and where does he reflect it? In his later worlds. He takes the descending light and shows it in his ascending light, so his later worlds have light, provided he is smooth.
2. The unpolished: fire is unreflected light
- What happens to an unpolished, dull stone in the light? It does not reflect it and only takes its heat. He cites Muṣṭafawī's lexicon Taḥqīq-i kalimāt-i Qurʾān-i karīm, under "nūr": fire is light that has not been reflected. All the light was presented to all; those who were smooth and sincere became luminous and their resurrection was luminous; those who were not took heat. They will have no light, though they burn.
- He cites the verse for a kindled fire that gives light and then loses it:
- "Their example is that of one who kindled a fire, but when it illuminated what was around him, Allah took away their light and left them in darkness [so] they could not see." (Q 2:17, Sahih International)
- He cites the verse on the hypocrites asking for light:
- "On the [same] Day the hypocrite men and hypocrite women will say to those who believed, 'Wait for us that we may acquire some of your light.' It will be said, 'Go back behind you and seek light.' And a wall will be placed between them with a door, its interior containing mercy, but on the outside of it is torment." (Q 57:13, Sahih International; the believers' light is in the preceding verse, Q 57:12.)
3. Ramadan: mercy for some, harm for others
- He cites Imam Zayn al-ʿĀbidīn's prayer for the first night of the month as he gives it: this month is a festival for the friends of God and a cause of ruin for the wretched. So Ramadan's mercy is not for all: for someone who is polished and exposes himself to its shining there is no obstacle, for one who is not, every day of the month adds to his misery. A person who skips a month of fasting must fast, outwardly, for five years, and each day counts as sixty.
- Ramadan brings its light to those who have no obstacles. One of the greatest removers of obstacles is fasting. He asks listeners not to carry rights of others: "Would you not like that Allah should forgive you?" (Q 24:22, Sahih International), and asks them to forgive others so that they are forgiven, to be a manifestation of the name "the Forgiving", to remove grudges and resentments, and to repent.
- He recommends the prayer of repentance before the month, and mentions the Sunday prayer in Dhū l-Qaʿda in the Mafātīḥ, which he describes as a repentance prayer taught by the Prophet. He says it is the rare case where it is said that rights of others are made good: God satisfies the opponents, and the person's children, parents and neighbours are forgiven.
4. The name "Ramaḍān", and Qurʾān as the light
- He explains the name Ramaḍān as the hot noon sun, which cleans dirty seals: the heat takes the grime. The month is also the vessel of the Qurʾān's descent, as he says, citing:
- "The month of Ramadhan [is that] in which was revealed the Qur'an, a guidance for the people and clear proofs of guidance and criterion." (Q 2:185, Sahih International, first clause)
- What the Qurʾān shows in this month is the light God manifests, and a pure heart receives the reality of the Qurʾān.
- There is one perfectly clear mirror in the world, the Remainder of God (the Imam of the Age), on whom, on the Night of Power, whatever of the Qurʾān shines is reflected; what it reflects is the decrees of creation, which descend through him.
- He tells of Imam Ḥusayn telling someone that if he explained "Kāf Hā Yā ʿAyn" he could walk on water, and says Ṭabāṭabāʾī, quoting Qāḍī, held that the truth of travelling over distance is in the first verses of Sūrat Ṭā Hā. He tells of a man in Isfahan, the son of an even more remarkable father, who would hold a sealed letter in one hand and the Qurʾān in the other and, without opening the letter, send an answer to the question inside.
- He quotes Malikī Tabrīzī, as he gives it, that the Prophet said "God's curse on one who sees Ramadan and is not purified."
- He says that in Ramadan even one's breath is glorification, with one only exposed to the light, and that disbelief and hypocrisy are veils that keep one from the month. There are degrees of the month, some at the level of forgiveness of sins; he tells of a teacher who knew someone who attained the meeting with God on the Night of Power.
- Prayer at the start of its time exposes one to the light earlier and at a smaller angle of reflection: "first of the time is God's pleasure, last of the time God's forgiveness." The earlier prayer is brighter in its heavenly form and gives the chance of prayer with presence of heart; the earlier light feeds the later act, which he says will be called the form of character (shākila). Reciting the Qurʾān and visiting the graves are exposure to light.
- He says Ṭabāṭabāʾī used to spend two or three hours a day in Ramadan in reflection. The four places of special divine grace are pilgrimage, the Qurʾān, prayer and the graveyard. He tells of Malikī Tabrīzī telling a student to go to the graveyard and think of death until he was ready for barzakhi abstraction (tajarrud).
5. The house of light, resumed
- Back to the book, he says the light of the doctor's mother's house was sometimes white and sometimes golden, changing from white to gold and gold to white, and the doctor was enchanted. The mother said that her house became any form she wanted. Aminikhah says it is like a prism: you put it in the light and the colour changes to blue, yellow, green. In the barzakh the light a person has brought is managed by that person, and the prayer a person prayed in the world has become a garden through the embodiment of deeds: the deed was light and returned as light, and he wills it as a house, sea, garden or fruit.
- Our minds hold many concepts and forms, and whether one owns forms or forms own one is the question. In paradise one has infinite forms from one's deeds and does not tire. He hopes that this month they can bring forms with them, and that the friends of God receive special grace.
- He ends with the supplication for the Imam of the Age.
Persian transcript
Automatic transcription from the source site; it may contain errors. Plain text.
Show the transcript (2,334 words)
بسم الله الرحمن الرحیم.
اول، عذرخواهی دارم بابت [اینکه] بعضی عزیزان گفتند که در مورد ماه مبارک نکاتی عرض شود برای ورود [به] ماه مبارک. حالا ما از کتاب، چون به این بحث رسیدیم، بحث نور را معرفی کردیم و خیلی دوستان [آن را] گرفتند و مطالعه کردند. در داستان سومش، نای دکتر قرار شد برزخ مادرش [را] برود [و] یک سگی بزند. [او] میگوید: «من آنجا که رفتم، دیدم که این خانه مادر من، بهشت مادر من، همهچیزش از جنس نور بود؛ همیشه از نور درست شده بود: خانه و باغ و بستان و دار و درخت، همهاش.»
نکاتی را عرض میکنم که مرتبط با ماه مبارک هم هست. انشاءالله که روز قیامت، مؤمنین نور دارند؛ نورشان هم جلوی اینها میتابد و هم سمت راستشان. اینها دو دسته مؤمنیناند: یک عده مقربیناند، یک عده ابرارند. مقربین نور جلویشان میتابد، [و] ابرار نور سمت راستشان. یا گفتم: نه، [نور] دو طرفشان میتابد که حالا خود این هم یک وجهی دارد [که] چرا اینجوری [است]. منافقین به مؤمنین میگویند: «ما نور نداریم، شما به ما نگاه کنید [تا] ما از نگاه شما نور بگیریم.» اینجا دیگر نوری [در کار] نیست! اگر نور میخواهید، [به] دنیا برگردید؛ [آنجا] التماس نور کنید. نور آنجا میدهند؛ نور مال دنیاست.
ادامه آیه [میگوید]: مؤمنین هرآنچه که روبهرویشان هست، از نور خودشان است. منافقین بیبهرهاند. مطلبی بود در فیزیک؛ [گفتهاند] که نور انعکاس پیدا میکند، بازتاب دارد. به یک جسمی وقتی میخورد، ۲۰ درجه بیاید، ۲۰ درجه [برمیگردد]؛ به شرط اینکه آن سطحی که دارد بهش نور وارد میشود، صیقلی و صاف باشد. اگر صاف نباشد، [نور] میآید، ممکن است برگشت بخورد، [اما] همان زاویه [برنمیگردد]. این مطلب فیزیک، این قاعده فیزیک، قاعده جاری در عالم [است].
خدای متعال نوری را از بالا نازل کرده است. این نور دریافت میشود [و] بازتاب ایجاد میکند. دقت بکنید [به] مطالب، انشاءالله. نور بازتاب پیدا میکند. خدا از عوالم بالاتر نوری را تابانده است. قرآن نور است، اهل بیت [نورند،] عبادت نور است، نماز نور است، روزه نور است، ماه رمضان نور است، اذان نور است.
اگر کسی صیقلی و صاف بود [و] روبهروی نور قرار گرفت، این نور بازتاب پیدا میکند. کجا بازتاب پیدا میکند؟ عوالم بعدی خودش. نور نزولی را میگیرد [و] در نور صعودی جلوه میدهد. عوالم بالاتر و بعدی خودش از این نور بهره دارد؛ به شرط اینکه کسی صاف باشد. اگر صاف نبود چه؟ اگر ما [صاف نبودیم]؟ این نکته، بسیار نکته مهمی است. دیگر نگذارید من بازارگرمی کنم [که] از دست میرود. دوست دارم بگویم مثلاً چقدر برای مطلب کار شده که دارد در دو دقیقه عرضه میشود. بعد میگویند: «حالا مهم نیست، ولش [کنید].» مطلب شهید نشود! گوش داده شود، کفایت میکند.
این از نکات بسیار گرانمایه [است؛] مصطفوی [یعنی من] در کتاب «تحقیق کلمات قرآن کریم» ذیل کلمه «نور»، مطلب بسیار قشنگ [را میآورم]. اگر چیزی صیقلی داده نشده باشد، یک سنگ، یک سنگ کدر [که] در نور قرار میگیرد، چه اتفاقی برایش میافتد؟ نهتنها نور را انعکاس نمیدهد، [بلکه] از نور فقط چه چیزی را میگیرد؟ حرارتش را میگیرد. ایشان میفرماید: «نار همان نور بازتاب داده نشده است.» خیلی نکته قشنگ [است]: نار همان نور بازتاب داده نشده است.
همه نور بهشان عرضه شد [و] تابید. آنهایی که صاف بودند، کدر نبودند، روراست بودند، اهل صدق بودند، نورانی شدند؛ قیامتشان نورانی شد. آنهایی که صاف نبودند، نور خورد بهشان [و] گرما گرفتند. اینها اهل هیچ نوری هم [نخواهند بود].
امام سجاد (علیه السلام) شب اول ماه رمضان دعا میکند: «این ماه عید اولیای خداست و موجبات بدبختی اشقیا.» کسی که از این ماه بهره ندارد، ماه رمضان بیشتر موجب عذابش میشود. پس [این] رحمت برای همه [نیست]؛ [اینطور] اشتباه نکنیم! برای کسی که صیقلی و صاف است، خود را در معرض این تابش قرار میدهد، مانع ندارد. ماه، ماه رحمت، ماه نور است. عرض میکنم که چقدر ظرفیت دارد این ماه!
کسی که صیقلی [نباشد]، هر یک روز ماه رمضان موجبات بدبختیاش است. این یک سال [شامل حالش میشود]. اگر یک ماه رمضان روزه نگیرد، ۵ سال باید روزه بگیرد؛ فقط کفاره ظاهریاش است دیگر. هر یک روزی ۶۰ روز [است] که ۳۰ روزش به هم متصل [است؛ این] مجازات دنیاییاش است. [مثلاً] سیاُم [رمضان]، یک روز مانده بود به عید فطر، میخواستند اینها را اعلام کنند [و] بعد یک روز ماه رمضان افتاد عقب بخورد. برای بعضیها رحمت است، برای بعضیها سخت است [که] یک روز زودتر تمام میشود. [پس] نور [دریافت] نمیکند. بستگی به آنی که در مقابل نور قرار گرفته دارد که [آیا] نور میتاباند یا نه؛ [آیا] بازتاب میدهد یا [فقط] انرژی میگیرد؟ فقط گرما میگیرد و هیچ روشنی هم نیست. خیلی جالب است دیگر؛ جهنمیان میسوزند، ولی نوری هم ندارند.
«بقره: ذهب الله بنورهم» (خداوند نورشان را برد.) حجم گرمایی که انباشته کرده، در مقابل نور که قرار گرفت، صیقلی و مانع داشت. ماه مبارک رمضان کسانی بهره میبرند که مانع نداشته باشند. یکی از بزرگترین موانع، یکی از چیزهای بزرگی که موانع را برطرف میکند، روزه است. برداشته شدن موانع. کسی که مانع ندارد، از این ماه استفاده میکند. بهره ببریم همین الان.
کسی حقی به گردن من دارد؟ ببخشید. چیزی داشته باشیم؟ کاسبی مگر [است]؟ فروشگاه [است]؟ غیبت دارم، تو جیبم نگه داشتم. سود دارم! «اَلا تُحِبُّونَ اَن یَغْفِرَ اللَّهُ لَکُم؟» (آیا دوست ندارید خداوند شما را بیامرزد؟) ببخش بقیه را؛ شامل مغفرت کن. مگر دوست نداری مغفرت خدا شامل حالت بشود؟ مظهر اسم غفور باش. غفور باش. اسم غفور هم مدافع تو میشود. موانع را بردار: کینهها، کدورتها، دلخوریها. توبه.
بزرگان سفارش میکردند، مخصوصاً امروز، اگر کسی بتواند انجام بدهد، نماز توبه قبل از ورود ماه مبارک خیلی خوب است. همین که در مفاتیح، نماز یکشنبه ذیالقعده [آمده است]. ایمان ذیالقعده و یکشنبه نیست؛ این نماز توبه است. پیغمبر در یکشنبه ذیالقعده یاد دادند. نماز توبه است. بعد آنجا گفتند که این نماز را اگر بخوانی، ما کم داریم جایی که بگویند حقالناس هم جبران میشود. حالا ما بحث حقالناس را حسابی دیگر انظارش را ایجاد کردیم. حالا یک بشارتی میخواهیم وسط بدهیم: نماز توبه، خدا حقالناس طرف را، خصم طرف را ازش راضی میکند. خدا ازش راضی [میشود]. بچههاش و پدرومادرش و همسایههایش بخشیده میشوند. باز شدن بخت، [در] خانه جایی نصب بشود. انقدر این ذکر اثر دارد. گاهی همسایههای طرف هم برکاتش میآید. این ذکر، این شکل نماز گفته [است]: همسایههای طرف مشغول مغفرت میشوند. انقدر مغفرت عجیبی را نازل میکند.
کسی میخواهد وارد بشود و بدون مانع وارد بشود. اگر کسی بدون مانع وارد شد، ظرفیت ماه مبارک چقدر است؟ اصلاً چرا بهش میگویند رمضان؟ رمضان به او آفتاب داغ سر ظهر میگویند. مهرهایی که چرک میگیرد، چهکار میکند؟ تجربه داشتید؟ آفرین! [رویش] گرما، حرارت که بهش میرسد، این چرکها گرفته میشود. آفتابی که میخورد، چرک را میگیرد. ماه رمضان این شکلی [است].
بعد، ماه رمضان ظرف نزول قرآن است. یعنی چه؟ یعنی نوری که خدای متعال در این ماه تجلی میدهد، چیست؟ قرآن. اگر یک دل صاف بیاید، حقیقت قرآن را دریافت میکند. لذا یک آینه صاف در این عالم داریم: حضرت بقیة الله (ارواحنا فداه). شب قدر هرآنچه از قرآن میتابد، به او میتابد. بازتابش چیست؟ هرآنچه از تقدیرات خلایق است، به واسطه او [و] قرآن نازل میشود. به این ظرف مقدس، بازتابش میشود تقدیرات خلایق. بازتاب نزول قرآن بر قلب اوست. اینها را توجه داشته باشید.
[وقتی] قرآن نازل بشود، نه! اینها مراتب تشکیکیه [دارد]. در ماه رمضان تحولاتی برایشان رخ میدهد. از قرآن چیزهای دیگری میفهمند. با قرآن چیزهای دیگری میبینند. امام حسین (علیه السلام) به آن آقا فرمودند: «اگر آیه «کهیعص» را برایت تفسیر کنم، [آیا تفسیر کنم؟]» آیا اول سوره مبارکه مریم تفسیرش را اگر بدانی، لمشی علی الماء (روی آب راه میروی). مثلث قائمالزاویه [و] ماده حقیقت. یک مقداری حقیقت آیه اول سوره مریم [و] خود سوره مریم که غوغایی [است]، ۱۰ آیه اول [آن]. علامه طباطبایی از قول آقای قاضی نقل میکردند که حقیقت طیالارض در آیات ابتدایی سوره مبارکه طه است.
یککم یک پرده، یک لایه از این کنار میرود. بعضیها هستند به واسطه قرآن با اموات صحبت میکنند. فرمول دارد. [یک] بزرگی را داشتیم در اصفهان هستند الان، پسر [ایشان] از جنس پدر [بود؛] پدر خیلی ویژه بود. آدرس نمیدانم کجای اصفهان. برگه بهش میدادم، پاکت تو پاکت. سوال بود تو پاکت نامه. پاکتها را میچیدند رو هم. ایشان یک ساعتی [مینشست]، یک دست قرآن، یک دست پاکت نامه. پاکت نامه را بدون اینکه وا کند، قرآن را وا میکرد. جواب سوال طرف را [روی] پاکت میفرستاد. جزئیترین جوابی که میشد داد به جزئیترین سوالی که میشد پرسید. نور است دیگر! این در معرض نور قرار گرفته، نور میتابد. این بازتابش از آن بالا آمده، اینجا بازتاب پیدا [میکند]. این اتفاق کی میافتد؟ کجا میافتد؟ در ماه رمضان.
ملکی تبریزی میفرماید که پیغمبر اکرم فرمود: «نفرین خدا به کسی که در ماه رمضان پاک نشود.» پیغمبر رحمت للعالمین است. وقتی سنگش میزنند، نفرین نکرد. [فرمود:] «برای نفرین نیامدم.» خیلی تعبیر قشنگی است [که] ملکی تبریزی میگوید: «لعنت خدا به کسی که ماه رمضان را دید و پاک نشد.» چقدر این مسئله عجیب است که پیغمبر رحمت هم دیگر به لعن آمد! چه رحمت وسیعی بود. یک کسی دستخالی از این ماه خارج بشود، بهره نگیرد. این فقط بارش اضافه بشود. تو این ماه کفاره جمع فقط بهش تعلق گرفته. [انگار] مسیحیت انجام داده؛ خیلی بد است.
ماهی که انقدر ظرفیت دارد، فرمود: «نفس شما درش تسبیح است.» شما فقط در معرض این نور قرار بگیر. خواب باش، نفس میکشی، داری تسبیح میکنی. در معرض قرار گرفته. حجاب ندارد. بله، کفر حجاب است، نفاق حجاب است. اینها حجاب است. وارد ماه رمضان نمیشود. ماه رمضان بله، اعتبارش به این است. مثل الان میگوییم: «امروز یکشنبه است.» ماه مبارک این شکلی نیست که همه واردش بشوند. ماه رمضان تازه مراتب دارد. بعضی همان لایه اولند: در حد مغفرت گناه.
پهلوان تهرانی فرموده بودند، یکی از اساتید ما فرموده [بودند]: «کسی را میشناسم [که] شب قدر لقاءالله بهش دست داده.» خودتان نبودید، میخواست ظرفیت را بگوید. همه حقایق دارد از بالا تجلی میکند. اگر یک دل صاف در برابر این قرار گرفت، همه حقایق را در خودش تجلی میدهد. این میشود لقاءالله. این ماه رمضان اینه. یک اتفاق ویژه دارد رقم میخورد. حالا اعمال، مطالعه، در معرض قرار بدیم.
الان اذان ظهر که میگویند، نور دارد میتابد. هر که زودتر نماز را میخواند، زودتر خود را در معرض تابش قرار میدهد. زاویه تابش هم زاویه [وسیعتری] است. زاویه [مثلاً] ۱۰ درجه است، ۱۰ درجه برمیگردد. وسیعتر؛ زاویه بازتاب وسیعتر. زاویه صفر از همه بهتر است. هرچه نزدیکتر به اول وقت، این شکلی است. لذا درجهبندی کردند، گفتند: «اول وقت، رضوان الله، آخر وقت، غفران الله.» اول وقت [نور] بیشتری دارد. ملکوتش هم قشنگتر است. نماز اول وقت بخوانی، توفیق نماز با حضور قلب پیدا میکنی. چرا؟ به خاطر اینکه ملکوتش نورانی میشود. نماز با حضور قلب از آن ملکوت نورانی میتابد بر این. یعنی یک ملکوت ساخته با نور قبلی. نور قبلی نور میدهد به عمل بعدی. انشاءالله صحبت میکنیم آنجایی که نور میرود بهش میگویند شاکله. با عمل قبلی شاکله شکل میگیرد. قرائت قرآن در این ماه عمل است. زیارت اهل قبور در معرض نور قرار گرفتن است.
علامه طباطبایی فرمودند که در ماه رمضان هر روز سنگین میرفتند، دو ساعت، سه ساعت با تفکر. خلوت جمعی [و] تاببازی. [نه اینکه] آنجا کپشن کنیم و نمیدانم لایک کنیم و جنازه [را] با حضور قلب در قبرستان [نشان دهیم]. چه اتفاقی برایش میافتد؟ ماه مبارک، ماه تجلیات، ماه فیض است. فیض خدا چند جا خیلی ویژه نازل میشود: یکی در زیارت [برای] ساکن مشهدیم. قرائت قرآن، عرض کنم قبرستان و نماز. این چهار تا را میگویند محل عنایات خاص خداست: زیارت، قرآن، نماز، قبرستان.
ملکی تبریزی شاگردی داشته. شاگرد خوبی بوده. این را میخواسته ایشان تربیت بکند. به ایشان گفته بوده که شما قبرستان برو. دیگر حالا از این حرفهای زیرخاکی هم یکی دو تا بگین دیگر. حالا ما که شما بهترین. قبرستان، فکر کن به مرگ. آنقدری که دیگر برایت تصویر سیاه بشود که وقتی آمده بود، گفته بود که شما آماده شدی برای تجرد برزخی و آن ذکر را در واقع دستور به ایشان داده بود. او دیگر به تجرد برزخی رسیده. تجرد را گفتند که انس با اهل قبور، قبرستان اینجوری [میکند]. زیارت اهل قبور خیلی سفارش شد. برکات عجیب و غریبی دارد. تابش نور. محل ذکر است اینها. برزخ میسازد برای ما.
وقتی برزخ شد، حالا نکته کتاب که دو خطی بخوانیم و تمام. میگوید که این نوری که آنجا بود، گاهی سفید بود، گاهی مایل به طلایی. رنگش تغییر میکرد. از سفید به طلا، از طلایی به سفید در میآمد. من مسحور زیبایی و جلای خانه شده بودم. مدتی ایستادم، نگاهش کردم. اشاره بکنم [که او] میگوید: «مادرم گفتش که اینجا هر مدلی که من بخواهم میشود. خانه من هر مدل که بخواهم [میشود].» چون نور منشور همین کار را میکند دیگر؛ جلو نور میگیری، رنگش عوض [میشود]، آبی، زرد، سبز. آنجا نوری که طرف با خودش برده، نوری که از او دارد جلوه میکند، مدیریت این با خودش است. هرچه هم که هست، جلوههای نور [است]. این همان نمازی است که در دنیا خواند؛ خود عملش تبدیل شده به باغ. یعنی چه؟ سخت است دیگر. تجسم اعمال؛ یعنی عمل نور بود، این نور برگشت. این اراده کرده نور را به شکل خانه ببیند، اراده کند به شکل دریا، اراده کند به شکل باغ، اراده کند به شکل میوه، میبیند.
ذهنتان [پر از] مفاهیمی که هست، صورتهایی که هست. صورتها در اختیار شما [است] یا شما در اختیار صورتها [هستید]؟ بله. کدامشان است؟ چه شکلیه؟ درست است؟ یک کیفی دارید با بینهایت صورت. چرا در بهشت با بینهایت [صورت] هستیم، خسته نمیشویم؟ نه! الان شما بینهایت صورت مگر از کیف ندارید؟ آنجا هم بینهایت صورت از عمل. حلّه. اینها معضلات علمی است. اینها خستگی صورتش با خودت. آبی باشد، آبی [؟]. کیف نمیدانم مثلاً ۸۰۰۰ تا هواپیما توش جا بشوند. آنبهآن شما هرچه اراده کنی، همان میشود. بهشت این شکلی است. نور وقتی با خودت بردی، بازتاب دادی به عالم برزخ، دیگر هر صورتی که بخواهی، میشود.
انشاءالله از این ماه بتوانیم با خودمان صورت ببریم. با دست. اتفاقات عجیب و غریبی در این ماه میافتد. برای اولیای خدا انشاءالله مشمول عنایات ویژه و اتفاقات ویژهای برایشان رقم میخورد. خدا در فرج امام عصر تعجیل بفرماید. قلب نازنین حضرت [شاد شود].